Pelaksanaan lorong Radio Frequency Identification (RFID) yang amat dinanti-nantikan di sepanjang Lebuhraya Utara-Selatan pada mulanya disambut baik oleh sebahagian besar orang ramai di Malaysia yang selama bertahun-tahun menderita kesesakan yang biasa berlaku di plaza tol lebuh raya utama negara.
Semangat dan keyakinan orang ramai di Malaysia ini mudah dijelaskan kerana teknologi RFID bukanlah baharu dan belum diuji, tetapi telah terbukti mengurangkan kesesakan di banyak negara maju di seluruh dunia. Negara jiran terdekat kita Singapura, sebagai contoh, telah menggunakan teknologi yang sama selama 20 tahun dengan banyak kejayaan.
Kejayaan yang dilihat di banyak negara seperti Singapura, Taiwan, Jepun dan Australia yang telah melaksanakan sistem RFID untuk mengurangkan kesesakan jalan raya selama bertahun-tahun bagaimanapun tidak kelihatan di sini. Apa yang kita lihat sebaliknya ialah pengguna jalan raya menghadapi lebih banyak masalah seperti dikenakan caj berganda dan menghadapi kesesakan yang lebih teruk kerana sistem itu gagal dikesan oleh gantri tol.
Kegagalan pelaksanaan sistem RFID dan kekurangan tindak balas daripada pihak yang bertanggungjawab bagi pelaksanaannya yang berjaya telah mencetuskan rentetan kritikan negatif daripada orang ramai, pertubuhan bukan kerajaan dan persatuan berkaitan yang sebahagian besarnya terpinga-pinga bagaimana kegagalan dahsyat sebegini boleh berlaku pada mulanya.
Perkara ini bahkan mendorong tindak balas daripada Perdana Menteri Ismail Sabri Yaakob yang menyeru pemegang konsesi lebuh raya membenarkan pengguna jalan raya kebebasan memilih kaedah pembayaran pilihan mereka sama ada sistem RFID, Touch 'n Go atau SmartTag.
Walaupun kenyataan Perdana Menteri itu merupakan langkah ke arah yang betul, perlu dicatatkan bahawa kesemua sistem pembayaran yang disenaraikan itu pada masa ini dimonopoli oleh sebuah syarikat tunggal dan setiap satunya telah dilanda set masalahnya sendiri selama bertahun-tahun.
Sebagai contoh, terdapat kritikan yang sudah lama mengenai caj dan caj tambah nilai yang tidak perlu yang dikenakan kepada pengguna apabila menambah nilai kad Touch 'n Go mereka. Pilihan tambah nilai percuma masih hanya tersedia di kaunter Touch 'n Go Hub, Pejabat Operasi Lebuh Raya, lorong tol lebuh raya terpilih, dan beberapa stesen Rapid KL serta KTM Komuter. Tempat-tempat terpilih ini tidak mudah diakses oleh kebanyakan rakyat Malaysia, justeru ramai rakyat Malaysia telah dibebani caj tambahan selama bertahun-tahun.
Satu lagi kritikan yang meluas ialah mengenai sistem eWallet Touch 'n Go, walaupun sudah diperkenalkan sejak sekian lama ia terus menyebabkan kesesakan jalan raya yang lebih teruk kerana ciri PayDirect hanya tersedia di plaza tol terpilih. Pengguna justeru terpaksa menambah nilai kad mereka secara manual meskipun mempunyai dana yang mencukupi dalam eWallet Touch 'n Go kerana bimbang menemui plaza tol yang tidak dilengkapi ciri PayDirect.
Mengambil kira sejarah panjang kegagalan sistem pembayaran elektronik Touch 'n Go, kerajaan mesti mula mencari alternatif lain dan mengekang monopoli syarikat itu yang sudah lama wujud, yang selama bertahun-tahun tiada alasan untuk menambah baik sistemnya kerana kedudukan strategiknya sebagai satu-satunya kaedah pembayaran yang tersedia untuk rakyat Malaysia di jalan raya.
Monopoli dan amalan tidak kompetitif yang lain seperti itu perlu dimansuhkan dan dijadikan haram jika negara mahu mempunyai sebarang harapan untuk bersaing dengan negara-negara jiran kita yang kini berada di barisan hadapan sains dan kejayaan teknologi.
Na'im Brundage Ketua Pemuda Parti Bangsa Malaysia
